Www.ARMhistory.do.am
Բարև Հյուր!
Դուք կարող եք:
Մուտք գործել Կամ Գրանցվել
Նավարկություն
Գլխավոր Հայոց պատմություն Հայեր Ֆորում Գրքեր Նկարներ Հետաքրքրաշարժ Հայկական ֆիլմեր Հայկական մուլտֆիլմեր Օնլայն խաղեր Ձեր կարծիքը մեր մասին Կայքեր Կինոթատրոն Հետադարձ կապ
Բաժիններ
ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՄՈՒԼՏՖԻԼՄԵՐ [11]
ԳԵՂԵՑԿՈՒԹՅԱՆ ԳԱՂՏՆԻՔՆԵՐԸ [8]
ՍԵՐ ԵՒ ԱՄՈՒՍՆՈՒԹՅՈՒՆ [16]
ՍԵՌԱԿԱՆ ԿՅԱՆՔ [19]
ՀԱՅՏՆԻ ՄԱՐԴԻԿ [21]
ԽԱՌԸ ԹԵՄԱՆԵՐ [18]
ՀՐԱՇԱԼԻՔՆԵՐ [8]
ՀՈԼՈՎԱԿՆԵՐ [8]
ԵՐԿՐՆԵՐ [2]
ԱՍՏՂԵՐ [2]
ՀԻՇԻՐ [87]
ԲԼՈԳ [9]
Միացեք քննարկումներին
  • Աֆորիզմներ (151)
  • Գրքեր (14)
  • Վեբ ծրագրավորում (14)
  • Հայաստանին (13)
  • Հարցեր և պատասխաններ (13)
  • Անեկդոտներ (13)
  • Որ ժամանակաշրջանում է Հայաստանը եղել հզոր (11)
  • Քառյակներ (11)
  • Հայոց լեզու (10)
  • Հին Հունաստան (9)
  • Անձնական մտքեր,խոսքեր (9)
  • Հեղինակային (8)
  • Ուսանողական կայք տնտեսագետների համար (7)
  • Վեբ կայքերի պատրաստում (6)
  • hayoc ekexecu patmutyun (6)
  • Գլխավոր » 2011 » Հունվար » 8 » ԱՐԻ ԱՄՈՒՍՆԱՆԱՆՔ,- ԱՐԻ'...
    23:01
    ԱՐԻ ԱՄՈՒՍՆԱՆԱՆՔ,- ԱՐԻ'...
    Հին հայկական պահպանողական հասարակարգում հարսանիքի ընդունված տարբերակ էր հարսնացուի համար գլխագին վճարելը: Տղան, ի մի բերելով իր ֆինանսական դրությունը, ճշտելով ոչխարների, կովերի և այլ խոշոր եղջերավոր անասունների կոնկրետ քանակը, ընտրում էր այն աղջկան, ով համապատասխանում է իր գրպանին: Հայկական գյուղերում երջանիկ էին այն աղջիկը և նրա ընտանիքը, ում համար վճարում էին 15 ոչխարից ավելի: Իսկ քաղաքներում, ուր ոչխարը արդիական չէր, փեսացուն արծաթե գոտիով էր վճարում հարսի դիմաց: Բարեբախտաբար, "ապրանքափոխանակության" այդ բարքերն ավարտվեցին 20-րդ դարի սկզբերին, սակայն այժմ դրանց մասին մեզ հիշեցնում է ապագա հարսիկին մինչ ամուսնությունը (բայց, անկասկած, ոչ հետո) նվերներով ողողելու սովորույթը:

    Այլընտրանքային տարբերակներ

    Հին Հայաստանում ոչ պակաս տարածված էր աղջիկ փախցնելը: Այդ սովորույթը զարգացել էր սոցիալական տարբերության հիմքի վրա: Չկարողանալով վճարել գլխագինը` տղան փախցնում էր աղջկան` որպես կանոն նրա համաձայնությունը գրպանում ունենալով: Հաճախ ծնողները մինչև կյանքի վերջ չէին ներում իրենց դավաճան աղջկան, չէին ճանաչում նրա երեխաներին եւ այլն: Անցյալում հայերի մոտ ընդունված էր նաև "բաշիքյարթմա" կոչվող երևույթը: Այն տարածված էր հիմնականում Ախալքալաքում, Սյունիքում, Ղարաբաղում: Նորածինների ծնողները ընտանիքների միջև հարազատության սերտ կապեր հաստատելու համար օրորոցային բալիկներին նշանում էին: Համարվում էր , որ նման նշանդրեքը հաջողություն է բերում 2 ընտանիքներին էլ և կանխում մահացությունը: Այս սնահավատությունը նրանց կենցաղի անբաժան մասն էր կազմում:

    Թիրախի ընտրությունը

    Հին հայկական սովորույթի համաձայն հարսնացուին ընտրում էր ոչ թե փեսան, այլ` նրա ծնողները` մասնավորապես մայրը: Որևէ աղջկա հավանելուց` այսպես կոչված "թիրախ" ունենալուց հետո ապագա սկեսուրը սկսում էր նրա մասին տվյալների բազա ստեղծել: Խորհրդակցում էր ամուսնու, հաճախ նաև տղայի, բայց հիմնականում եղբոր (քեռու) հետ: Այս հանգամանքը մեկ անգամ ևս վկայում է քեռու ունեցած դիրքի, խոսքի արժեքի մասին հայկական ընտանիքում: Նշենք, որ ապագա հարսի հիմնական արժանիքը նրա համեստությունն էր համարվում: Ուշադրություն էին դարձնում նաեւ նրա աշխատասիրության եւ առողջության վրա: Հարսի արտաքինի մեջ կարեւորվում էին նրա կարմիր թշերը` ի վկայություն քարե առողջության: Հարսնացուի ընտրության մեջ առանձնահատուկ դեր ուներ աղջկա մայրը: Հին հայկական իմաստությունն ասում է. "Աղջկան ուզելուց մորը նայիր":



    Աղբյուր` http://wedding.am
    Կատեգորիա: ՍԵՐ ԵՒ ԱՄՈՒՍՆՈՒԹՅՈՒՆ | Դիտումներ: 656 | Ավելացրել է: armhistory | Պիտակներ: ՍԵՐ ԵՒ ԱՄՈՒՍՆՈՒԹՅՈՒՆ | Ռեյտինգ: 0.0/0
    Մեկնաբանությունների քանակը: 0

    Օգնեք կայքին տարածեք այս նյութը:
    Մեկնաբանելու համար պետք է գրանցվել կայքում
    [ Գրանցվել | Մուտք գործել ]
    Հայկական տոմար
    Ancient Armenian Calendar
    Armenian history
    История Армении
    Մարզեր
    Արմավիրի մարզ Արարատի մարզ Արագածոտնի մարզ Արցախ Գեղարքունիքի մարզ Լոռու մարզ Կոտայքի մարզ Շիրակի մարզ Սյունիքի մարզ Վայոց Ձորի մարզ Տավուշի մարզ
    Հայաստան
    Բուսական աշխարհ Կենդանական աշխարհ Արագած Արալեռ Արարատ (Մասիս) լեռը Արտանիշ Արփա Որոտան Գառնու ձոր Գեղամա լեռներ Դեբեդ Դիլիջանի արգելոց Թարթառ Խոսրովի անտառ Սևան Հատիս
    Հիշիր
    Current Position
    Новости Карабаха
    Армянский исторический портал
    KillDim.com