Www.ARMhistory.do.am
Բարև Հյուր!
Դուք կարող եք:
Մուտք գործել Կամ Գրանցվել
Նավարկություն
Գլխավոր Հայոց պատմություն Հայեր Ֆորում Գրքեր Նկարներ Հետաքրքրաշարժ Հայկական ֆիլմեր Հայկական մուլտֆիլմեր Օնլայն խաղեր Ձեր կարծիքը մեր մասին Կայքեր Կինոթատրոն Հետադարձ կապ
Բաժիններ
Գրողներ [51]
Զորավարներ/Հայդուկներ [17]
Պատմիչներ [3]
Փիլիսոփաներ [3]
Թագավորներ [7]
Թագավորական տներ [7]
Արվեստի ասպարեզ [20]
Ճակատամարտեր [6]
Հեթանոս աստվածներ [7]
Ռազմական արվեստ [24]
Ազգային [16]
Էություն [4]
Միացեք քննարկումներին
  • Աֆորիզմներ (151)
  • Գրքեր (14)
  • Վեբ ծրագրավորում (14)
  • Հայաստանին (13)
  • Հարցեր և պատասխաններ (13)
  • Անեկդոտներ (13)
  • Որ ժամանակաշրջանում է Հայաստանը եղել հզոր (11)
  • Քառյակներ (11)
  • Հայոց լեզու (10)
  • Հին Հունաստան (9)
  • Անձնական մտքեր,խոսքեր (9)
  • Հեղինակային (8)
  • Ուսանողական կայք տնտեսագետների համար (7)
  • Վեբ կայքերի պատրաստում (6)
  • hayoc ekexecu patmutyun (6)
  • Գլխավոր » 2011 » Հունիս » 14 » Եղիշե Չարենց – Պատգամ
    23:21
    Եղիշե Չարենց – Պատգամ

    Նոր լույս ծագեց աշխարհին.
    Ո՞վ այդ արևը բերեց:–

    Ահա ոսկյա մի արև՝
    ճառագումով իր հրե՝
    Այգաբացի պուրպուրե

    Նժույգների վրա հեգ՝
    Նոր աշխարհին ու մարդուն
    Հղում է լույս զվարթուն,
    Նոր աշխարհին ու մարդուն
    Ո՜վ բերեց լույսն այս արթուն,
    Օ՜, ո՞ւմ ձեռքով վառվեց, ո՞ւմ,
    Հրակարմիր, հրավարս,
    Ադամանդյա լույսը այս:-

    Կքած կյանքի բեռի տակ,
    Խոր գերության ընդերքում,

    Իմաստության մի գետակ
    Հիմարության համերգում–
    Քանի՜ տարի, քանի՜ դար
    Վկայեցիր անհերքում…

    Ափերին այն խավարտչին,
    ՈՒր հայրենիքն էր մեր հին,–
    Չկա՞ր արդյոք գետ մի հորդ,
    Որ գերության անհաղորդ՝
    Լուրթ՝ հոսելով դարից-դար՝
    Մթության մեջ այն համառ
    Այս այգաբացն էր կրում,
    Հո՜ւր այգաբացն այս հեռու՝
    Հնուց պահած իր ջրում
    Օ՜, ըղձակա’ն այս հեռուն…

    Կքած կյանքի բեռի տակ՝
    Ոգի՜, անկոր, հո՜ւր գետակ…

    Ահա վառվում է մեր նոր
    Հաղթանակի լույսը բորբ.
    Լվանում է նա հիմա
    Վառվող ոգին մեր անմահ,
    Չքնաղ արև’ն այդ արի,
    Վառված հրով աշխարհի…
    Չկա՜ ուրիշ արև է’լ.
    Նա‘ է միայն, որ դարեր
    Անմար՝ պիտի արևէ’…

    Լույսով վառված սակայն այդ՝
    Նժարներից հիմա մենք
    Հիմարությամբ չթափենք

    Իմաստությունն այն արար.–
    Մեր անցյալի խորամիտ
    Է’ջն այն արդար ու ռամիկ՝

    Մեծահանճար ու վարար…


    Կատեգորիա: Ազգային | Դիտումներ: 840 | Ավելացրել է: armhistory | Պիտակներ: պոեզիա, ազգ, Չարենց | Ռեյտինգ: 5.0/1
    Մեկնաբանությունների քանակը: 0

    Օգնեք կայքին տարածեք այս նյութը:
    Մեկնաբանելու համար պետք է գրանցվել կայքում
    [ Գրանցվել | Մուտք գործել ]
    Հայկական տոմար
    Ancient Armenian Calendar
    Armenian history
    История Армении
    Մարզեր
    Արմավիրի մարզ Արարատի մարզ Արագածոտնի մարզ Արցախ Գեղարքունիքի մարզ Լոռու մարզ Կոտայքի մարզ Շիրակի մարզ Սյունիքի մարզ Վայոց Ձորի մարզ Տավուշի մարզ
    Հայաստան
    Բուսական աշխարհ Կենդանական աշխարհ Արագած Արալեռ Արարատ (Մասիս) լեռը Արտանիշ Արփա Որոտան Գառնու ձոր Գեղամա լեռներ Դեբեդ Դիլիջանի արգելոց Թարթառ Խոսրովի անտառ Սևան Հատիս
    Հիշիր
    Current Position
    Новости Карабаха
    Армянский исторический портал
    KillDim.com